Maandag in week 34 door het jaar

In het derde jaar van de regering van Jójakim,
de koning van Juda,
trok Nebukadnéssar, de koning van Babel, naar Jeruzalem
en sloeg het beleg om de stad.
De Heer leverde Jójakim, de koning van Juda,
aan de koning van Babel uit,
en ook een deel van het tempelvaatwerk,
dat Nebukadnéssar plaatste
in de schatkamer van de tempel van zijn god.
Aan Aspenaz, zijn hofmaarschalk,
gaf de koning bevel
uit de Israëlieten enkele jongemannen te kiezen,
die van koninklijke bloede waren of van voorname afkomst,
zonder enig lichaamsgebrek, welgevormd, veelzijdig ontwikkeld,
met uitgebreide kennis en een scherp verstand,
geschikt om dienst te doen in het paleis van de koning.
Hij moest hun de taal en het schrift van de Chaldeeën leren.
De koning bepaalde
dat hun dagelijks menu moest bestaan
uit de gerechten van de koninklijke tafel
en de wijn die hij zelf dronk.
De opleiding zou drie jaar duren;
daarna zouden ze bij de koning in dienst treden.
Tot deze jongemannen
behoorden ook Daniël, Chanánja, Mísaël en Azárja,
allen uit Juda.
Daniël echter nam zich voor
zich niet te verontreinigen
aan de gerechten van de koninklijke tafel
en aan de wijn die de koning schonk.
Daarom vroeg hij de hofmaarschalk om voedsel
waaraan hij zich niet verontreinigen zou.
En God stemde de hofmaarschalk welwillend
en goedgunstig jegens Daniël.
De hofmaarschalk zei tot Daniël:
“Ik vrees dat mijn heer, de koning,
die uw spijs en drank bepaald heeft,
zal vinden dat u er niet zo goed uitziet
als de andere jongemannen van uw leeftijd
en dan krijg ik door uw schuld
moeilijkheden met de koning.”
Daarom wendde Daniël zich tot de kamerdienaar,
aan wiens zorgen de hofmaarschalk
Daniël, Chanánja, Mísaël en Azárja had toevertrouwd,
met het verzoek:
“Probeer het eens met uw dienaren
en geef ons tien dagen lang
alleen groenten te eten en water te drinken;
vergelijk daarna ons uiterlijk met dat van de jongemannen
die de grechten van de koninklijke tafel eten
en handel dan met uw dienaren naar uw bevindingen.”
De kamerdienaar stemde met het voorstel in
en gedurende tien dagen
gaf hij hun bij wijze van proef de gevraagde kost.
Toen de tien dagen voorbij waren,
zagen zij er gezonder en welvarender uit
dan al de andere jongemannen,
die de gerechten van de koninklijke tafel hadden gegeten.
Voortaan nam de kamerdienaar de spijzen en de wijn
die voor hen bestemd waren weg en gaf hun groenten.
Aan deze vier jongemannen schonk God wetenschap,
kennis van heel de literatuur en wijsheid;
aan Daniël gaf Hij inzicht in visioenen en dromen.
Toen de tijd verstreken was
die koning Nebukadnéssar had vastgesteld
en ze voor hem moesten verschijnen,
stelde de hofmaarschalk hen aan de koning voor.
Tijdens het onderhoud dat de koning met hen had,
bleek niemand zich te kunnen meten
met Daniël, Chanánja, Mísaël en Azárja.
Ze traden in dienst van de koning.
En telkens als de koning hen raadpleegde,
kon hij vaststellen, dat hun wijsheid en inzicht
tienmaal groter was
dan die van welke wichelaar of bezweerder ook
in heel zijn rijk.

In die tijd gebeurde het dat Jezus opkeek
en zag hoe de rijken hun gaven in de offerkist wierpen,
maar Hij zag ook een behoeftige weduwe
die er twee penningen in wierp.
En Hij sprak:
“Waarlijk, Ik zeg u:
die arme weduwe heeft er het meeste van allen ingeworpen.
Die mensen hebben allen
iets van hun overvloed bij de gaven voor God geworpen,
maar zij offerde van haar armoe alles waar ze van leven moest.”