Dinsdag in de vierde week van de Advent

In die dagen nam Hanna Samuël mee,
met een driejarige stier, een efa meel en een zak wijn.
Zij bracht de jongen, zo klein als hij was,
naar de tempel van de HEER in Silo.
Zij slachtten de stier en brachten de jongen naar Eli.
Daarbij zei Hanna:
“Met verlof, mijn heer, zowaar u leeft, mijn heer,
ik ben de vrouw die hier gestaan heeft
om tot de HEER te bidden, in uw tegenwoordigheid.
Om deze jongen heb ik gebeden
en de HEER heeft mij gegeven wat ik van Hem heb afgesmeekt.
Daarom sta ik hem aan de HEER af.
Zolang hij leeft, blijft hij de HEER afgestaan.”

En zij bogen zich daar voor God de HEER neer.

volgens Lucas

Bij haar bezoek aan Elisabet sprak Maria:
“Mijn hart prijst hoog de Heer.
Van vreugde juicht mijn geest om God, de redder,
daar Hij welwillend neerzag op de kleinheid zijner dienstmaagd.
En zie, van heden af prijst elk geslacht mij zalig
omdat Hij die machtig is aan mij zijn wonderwerken deed,
en heilig is zijn Naam.
Barmhartig is Hij van geslacht tot geslacht
voor hen die Hem vrezen.
Hij toont de kracht van zijn arm;
slaat trotsen van hart uiteen.
Heersers ontneemt Hij hun troon,
maar Hij verheft de geringen.
Die hongeren overlaadt Hij met gaven,
en rijken zendt Hij heen met lege handen.
Zijn dienaar Israël heeft Hij zich aangetrokken,
gedachtig zijn barmhartigheid voor eeuwig
jegens Abraham en zijn geslacht,
gelijk Hij had gezegd tot onze Vaderen.”

Nadat Maria ongeveer drie maanden bij haar gebleven was
keerde zij naar huis terug.