H. Familie, Jezus, Maria, Jozef. Zondag onder het octaaf van Kerstmis

In die dagen werd Hanna zwanger
en in de loop van het jaar bracht zij een zoon ter wereld.
Zij noemde hem Samuël,
“want”, zei ze, “Ik heb hem van de HEER afgesmeekt.”
Toen Elkana weer met zijn hele gezin op reis ging
om het jaarlijks offer op te dragen
en zijn gelofte in te lossen,
ging Hanna niet mee,
“want” - zo zei ze tot haar man -
“ik ga de jongen pas brengen
als hij aan de borst ontwend is;
dan zal hij voor de HEER treden
en altijd bij Hem blijven.”
Zodra hij van de borst was, nam Hanna Samuël mee,
met een driejarige stier, een efa meel en een zak wijn.
Zij bracht de jongen, zo klein als hij was,
naar de tempel van de HEER in Silo.
Zij slachtten de stier en brachten de jongen naar Eli.
Daarbij zei Hanna:
“Met uw verlof, mijn heer, zowaar u leeft, mijn heer,
ik ben de vrouw die hier gestaan heeft
om tot de HEER te bidden, in uw tegenwoordigheid.
Om deze jongen heb ik gebeden
en de HEER heeft mij gegeven
wat ik van Hem heb afgesmeekt.
Daarom sta ik hem aan de HEER af.
Zolang hij leeft, blijft hij de HEER afgestaan.”

En zij bogen zich daar voor God de HEER neer.

Vrienden,

Hoe groot is de liefde die de Vader ons betoond heeft!
Wij worden kinderen van God genoemd
en we zijn het ook.
De wereld begrijpt ons niet
en ze kent ons niet
omdat zij Hem niet heeft erkend.
Vrienden,
nu reeds zijn wij kinderen van God
en wat wij zullen zijn is nog niet geopenbaard;
maar wij weten
dat wanneer het geopenbaard wordt,
wij aan Hem gelijk zullen zijn
omdat wij Hem zullen zien zoals Hij is.

Dierbare vrienden,
daar ons geweten ons dus niet hoeft te veroordelen
mogen wij vrijmoedig met God omgaan;
wij krijgen van Hem alles wat wij vragen
omdat wij zijn geboden onderhouden
en doen wat Hem aangenaam is.
En dit is zijn gebod:
van harte geloven in zijn Zoon Jezus Christus
en elkaar liefhebben zoals Hij ons bevolen heeft.
Wie zijn geboden onderhoudt
blijft in God
en God blijft in Hem.
En dat Hij in ons woont
weten we door de Geest die Hij ons gegeven heeft.

Ieder jaar reisden de ouders van Jezus
bij gelegenheid van het Paasfeest naar Jeruzalem.
En overeenkomstig het gebruik bij dit feest
gingen zij opnieuw daarheen toen Hij twaalf jaar geworden was.
Maar na afloop van die dagen keerden zij naar huis terug.
Het kind Jezus bleef echter in Jeruzalem achter
zonder dat zijn ouders het wisten.
In de mening dat Hij zich bij de karavaan bevond,
gingen zij een dagreis ver,
en zochten Hem toen onder familieleden en bekenden.
Omdat zij Hem niet vonden
keerden zij al zoekende naar Jeruzalem terug.
Pas na drie dagen vonden zij Hem in de tempel,
waar Hij te midden van de leraren zat
naar wie Hij luisterde en aan wie Hij vragen stelde.
Allen die Hem hoorden
waren verbaasd over zijn inzicht en zijn antwoorden.
Toen zijn ouders Hem daar opmerkten stonden zij verslagen.
Zijn moeder zei tot Hem:
“Kind, waarom hebt Ge ons dit aangedaan?
Denk toch eens met wat een pijn
uw vader en ik naar U hebben gezocht.”
Maar Hij antwoordde:
“Wat hebt ge toch naar Mij gezocht?
Wist ge dan niet dat Ik in het huis van mijn Vader moest zijn?”
Zij begrepen echter niet wat Hij daarmee bedoelde.
Hij ging met hen mee naar Nazaret
en was aan hen onderdanig.
Zijn moeder bewaarde alles wat er gebeurd was in haar hart.
En met de jaren
nam Jezus toe in wijsheid
en welgevalligheid bij God en de mensen.